بنده یک شاعر صاحب هنر از هر حیثم .......... عربی نام بزرگم، بود اسمم میثم

یک فلافلی ساندویج خود را چطور به شما عرضه می کند؟ یک رستوران معتبر و معروف چطور؟

شنونده همان قدر برای صحبت های شما ارزش قایل است که خود شما هستید!

صحبت های خود را جوری تحویل مخاطب دهید که از شنیدن آن لذت ببرد، آن را مهم بداند و به آن توجه کند. رعایت موارد زیر شما را در رسیدن به این هدف یاری می کند. این ها فقط نظرات من هستند. کمی خلاق باشید. با افزدون به این موارد، کنفرانس خود را جذاب تر کنید.

 

شروع!

خشت اول چون نهد معمار کج            تا ثریا می رود دیوار کج!

هیچ چیز مثل یک شروع خوب نمی تواند شنوندگان شما را مشتاق به شنیدن تمام صحبت هایتان کند. اگر همان اول، عده ای حوصله شان سر برود و مشغول بازی کردن با گوشی یا صحبت با کناردستی خود شوند، برگرداندن آن ها به کنفرانس کار سختی است.

برای یک شروع موفقیت آمیز از یک داستان فوق العاده کوتاه (= مینیمال)  (البته مرتبط با موضوع بحث، یا حداقل دلیلی برای ذکر آن داستان داشته باشید.) استفاده کنید. مسلمن هر کسی دوست دارد بداند پایان آن چه خواهد شد؟ چند جمله ی جذاب، یک یا چند بیت شعر مرتبط با موضوع و البته زیبا و سریع الفهم، ضرب المثل، بذله گویی، خاطره و... هر کدام به نوبه ی خود و در جای خود می توانند شروع های موفقیت آمیزی برای شما باشند.

 

مقدمه

این روزها زمان حرف اول را می زند. عصر حاضر، عصر سرعت است. اگر می خواهید مقدمه ای را مطرح کنید، باید تنها به اندازه ی یک تابلوی تبلیغاتی باشد. این اندازه، دقیقن میزان طاقت شنونده ی شما برای یک مقدمه است.

 

تحریک حس کنجکاوی!

حس کنجکاوی افراد را تحریک کنید.

تمام اطلاعات را یک باره به مخاطب ندهید. از حالت «تعلیق» در صحبت هایتان استفاده کنید. شنونده را تا آخر پاراگراف به دنبال خود بکشید. او را حریص کنید.

مثال اشتباه: گلستان، کتاب جاویدانی است که هفت قرن پیش توسط سعدی شیرازی نگاشته شد.

مثال صحیح: هفت صد و سی و سه سال پیش، ادیبی بزرگ، کتابی نوشت فراتر از زمان. کتابی که در سرنوشتش، جاودانی رقم خورده بود. ... . ... . نویسنده ی این «گلستان» دُرّ پارسی کسی نبود جز ... شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی.

 

لحن

از لحن یک نواخت استفاده نکنید. بعضی وقت ها بم و و بعضی جمله ها را زیر تلفظ کنید. به فراخور حال، جملاتی را با آهنگ طنز، جدی، جان سوز، تعجب انگیز و... ادا کنید. بعضی مواقع با فراز و فرود تـُن صدا، توجه بیشتر شنونده  را به دست آورید. بر خلاف تصور عامه، جاهایی که شنوندگان برای شنیدنش علاقه دارند را آرام تر بیان کنید. این گونه، آن ها چاره ای جز سکوت محض و دقت بیشتر به شما ندارند.

 

برجسته سازی

کلمات برجسته تر را محکم تر ادا کنید:

من در هر کاری که وارد شده ام موفق شده ام زیرا اراده داشته ام...

 

استفاده از زبان محاوره

محاوره صحبت کنید. این طور هم حس صمیمیت بیشتر می شود و شما را بهتر گوش می کنند و هم درک مطلب برای شنونده ها راحت تر می شود. نگذارید شنونده های شما فکر کنند، شما بخش هایی از یک کتاب را دارید از حفظ برایشان می خوانید.

 

مکث

قبل و بعد از نکات مهم مکث کنید. یکی از بهترین مواقع برای مکث کردن، وقتی است که می خواهید نکته ای را بگویید؛ بعد از «ک» تعلیل، قبل از جواب شرط، قبل از جواب دادن به سؤالی که خود مطرح کرده اید و... .

مکث یکی از راه های جلب توجه افراد به نکات مهم است. از راه های دیگری نیز می توان استفاده کرد. قبل از بیان نکته ای مهم با خم شدن به طرف حضار و نگاه کردن در چشم آن ها، بشکن زدن، کف زدن، یادداشت یک تیتر روی تخته، اضافه کردن یا حذف چیزی در استوانه ی (= محل) سخرانی و... .

 

شراکت با شنونده

بله! سخرانی خود را با شنوندگان شریک شوید! برای این کار در چشم های آن ها نگاه کنید (البته توجه کنید که نگاه خود را بین همه تقسیم کنید). مستمعین شما روبروی شما نشسته اند، نه بر روی زمین، سقف، دیوارها و... . به آن ها نگاه کنید.

از آن ها سؤال بپرسید، بخواهید تا بخشی از مطلبی را کس دیگری کامل کند (برای این کار حتی می توانید از قبل با او هماهنگ کنید و اطلاعات لازم را در اختیارش قرار دهید). مطمئن باشید همه ی حواس ها به سمت فرد جدید معطوف خواهد شد؛ حتی حواس های پرت(!) یک چیز جدید، همیشه جذاب است.

 

خصوصی سازی کنفرانس

با استفاده از اسم افراد، کنفرانس خود را خصوصی کنید.

کدام بیشتر جلب توجه می کند: این که بالای یک اطلاعیه بنویسند «قابل توجه کلیه ی دانشجویان» یا این که بنویسند «قابل توجه دانشجویان ادبیات فارسی 88 روزانه»؟!

 

تیک های عصبی

در حین کنفرانس با انگشتان دست خود بازی نکنید، با گوشه ی لباس خود ور نروید و مدام مانند تلفن همراهی که روی ویبره است، تکان نخورید. با این قبیل کارها:  * حواس دیگران را معطوف چیزی غیر از کنفرانس خود می کنید.  * نشان می دهید که استرس دارید، در نتیجه شما را جدی نمی گیرند.  * هر چیزی که به اهمیت حضور شما نیفزاید، از اهمیت شما کم می کند؛ چیزی به نام خنثی وجود ندارد.

 

هرگز خود را ضعیف نشان ندهید!

این ها بدترین جملات برای شروع یک کنفرانس هستند:

* من سخنران نیستم.

* من آمادگی صحبت کردن ندارم؛ با این حال...  

* عذر می خواهم...

اگر آمادگی صحبت کردن ندارید یا این که توانایی خوب صحبت کردن ندارید را بعضی هاخودشان خواهند فهیمد: تنها بعضی ها و نه همه! چرا به همه القا کنیم که قرار است صحبت هایی بی روح رو بشنوند؟

 

نکات خود را خلاصه کنید.

به طور حتم هیچ کس حوصله ندارد دقیقه های متمادی درباره ی یک شخص دور افتاده در اعماق تاریخ ادبیات یا هر چیز کسل کننده ی دیگری بشنود. به نظر من گفتن مهم ترین ها کافی است. موارد جزیی در یک کنفرانس چه اهمیتی دارند؟

(البته این یک حکم کلی مطلق نیست. ممکن است بعضی موا ع شرایط ایجاب کند تا حتی بیشتر از آن چه که باید به ذکر جزییات بپردازید. دقت کنید که اگر واقعن نیاز بود، این کار را انجام دهید وگرنه خلاصه گویی بهترین انتخاب است.)

 

تغذیه

با شکم کاملن پر کنفرانس ندهید. این طور خونی که باید به مغز شما برسد، به جنگ با محتویات معده­ی­تان می رود(!)

اگر موقع صحبت کردن برای جمع، دهانتان خشک می شود؛ قبل از کنفرانس کمی لیموترش را نمک زده و بخورید.

 

پایان قدرتمند

اگر هنگامی که جایگاه ارائه ی کنفرانس را به سمت صندلی خود ترک می کنید، شنونده های شما خندان بودند، مطمئن باشید حداقل تا مدت ها کنفرانس شما را به یاد خواهند داشت. بله! اگر کنفرانس خود را طنزآمیز تمام کنید، خستگی را از تن شنونده های خود خارج کرده اید. یک پایان شاعرانه نیز به همان اندازه می تواند تأثیر گذار باشد. در این بین نیروی عبارات مذهبی را برای پایان صحبت های خود، فراموش نکنید. شما صحبت های خود ر ا تمام کرده اید، پس دیگر بابت پرت شدن حواس شنونده ­های خود نگران نیستید. در نتیجه حالا بهترین زمان برای طرح یک خاتمه ی شنیدنی است. البته اگر داستان یا شعر شما کاملن بی ربط با موضوع کنفرانس باشد، تنها نتیجه اش مضحک جلوه دادن شما است!

 

* * *

راه های دست یابی به اعتماد به نفس برای یک سخنرنی

* اگر از حضار می ترسید، اگر استرس دارید، اگر... قبل از شروع به صحبت، جمع را برانداز کنید. سپس فرض کنید (مثلن) همه ی آن ها به شما بدهکار هستند، حالا همگی جمع شده اند تا برای ادای دین خود از شما فرصت بیشتری بگیرند. اکنون شما می خواهید برای آن ها صحبت کنید که چقدر مهلت خواهند داشت و... .

 

* برای کنفرانس لباسی مناسب به تن کنید. خوش پوش بودن به شما اعتماد به نفس می دهد. از مزیت های دیگر آن هم مثل جلب توجه افراد، نمی شود گذشت.

 

* اگر بیش از حد از استرس رنج می برید، ابتدا به این فکر کنید که افرادی که قرار است شنونده ی شما باشند، همان دوست های شما هستند. همان افرادی که قبل از آمدن استاد، خیلی راحت جلوی کلاس می ایستید و با آن ها حرف می زنید و شوخی می کنید.

 

* ارائه­ی کنفرانس قبل از کلاس برای جمع کوچکی از دوستانتان که قرار است تا ساعاتی دیگر کنفرانس اصلی شما را بشنوند نیز عمیقن به شما در دست یابی به یک اعتماد به نفس بالا کمک می کند.

 

با نگاهی آزاد به کتاب آیین سخنرانی نوشته ی دبل کارنگی

 

در همین راستا این مقاله را در سایت مردمان ببینید!

این مقاله را نیز در سایت 1 دوست ببینید!

 


پایان